Het is me zojuist gelukt om me vanwege drie verschillende redenen aan xc3xa9xc3xa9n woord te ergeren, en het kostte me ook niet eens zoveel moeite. Met me ergeren aan taal heb ik meestal toch al niet zo’n moeite, het gaat vanzelf! En dat terwijl ik altijd bijzonder positief ben.
Ter zake: het woord dat me driewerf irriteert (een multirritatiewoord dus) is natuurlijk. De meest voor de handliggende reden is dat het een veelgebruikt stopwoord is. Dat heeft geen verdere uitleg nodig. Ten tweede irriteert natuurlijk me omdat dit woord net als absoluut en het is zo dat een schijnzekerheid overbrengt. Als iemand zegt: "Dat is natuurlijk logisch", dan denk ik dat deze spreker of geen zin heeft in discussie, of echt denkt dat hij of zij gelijk heeft. Het gelijk hebben lijkt door het gebruik van natuurlijk zo vanzelfsprekend, maar ik vind het verdacht. Waarom is het nodig om overmatig zeker over te komen? Omdat je "natuurlijk" niet helemaal zeker bent van je bewering.
De derde reden om me aan natuurlijk te ergeren is het misbruik door de gezondheidsindustrie. Een tijdje geleden probeerde iemand me over te halen om voedingssupplementen te gaan verkopen via multi level marketing. Dat is een mooie (nou ja…) uitdrukking voor een pyramideconstructie en ook een uitstekende kandidaat voor een hoge score op de irrischaal. Naast het feit dat pyramideverkoop een infame en abjecte methode is waar je nooit aan moet beginnen: het argument dat mij moest overtuigen dat die producten echt werkten, was dat er uitsluitend natuurlijke ingredixc3xabnten in zitten. Dus een natuurlijk ingredixc3xabnt is altijd goed voor je? Nee dus. Wat dacht u van nicotine, cafexc3xafne, alcohol en opium? Allemaal natuurlijk. En dan hebben we het nog niet eens over de dosering: bij overdosering zijn veel natuurlijke stoffen giftig.
Natuurlijk scoort wegens zijn hoge multi-irritatiefactor natuurlijk hoog op de irrischaal, maar natuurlijk niet het hoogst, want er zijn natuurlijk nog irritantere woorden, dus ik waardeer hem natuurlijk met een 7 op de irrischaal.
Hallo Ben,
Ik kom “per ongeluk” jouw web-log tegen en ben verrast over zo’n intelligente en onderhoudende site. Ga de komende tijd zxc3xa9ker nog eens door je logjes bladeren. Ik zal me waarschijnlijk ook schuldig maken aan clichxc3xa9s en andere gemeenplaatsen, maar ben ook gxc3xa9xc3xa9n Neerlandicus. Ik schrijf gewoon voor mijn plezier, maar probeer dat wel “netjes” te doen.
zoals gezegd: ik kom vaker terug!
Martin
Dag Martin,
Dank voor je lofuiting. Ik ben ook geen Neerlandicus en probeer net als jij mijn taalgebruik netjes te houden. Ik heb gemerkt dat het vrijwel onmogelijk is om geen irritaal te gebruiken. Ik betrap mezelf er ook op, vaker dan me lief is. Genoeg reden om mijn weblog dus nog even voort te zetten.
Groet,
Ben
Je maakt hem weer…. dezelfde fout.
Nu gaat je weblog niet over dit soort taalfouten, maar ik vind het toch leuk je erop te betrappen.
Het is niet ‘me irriteren aan’ maar ‘me ergeren aan’.
Groetjes van je ex-collega,
Ruud
Dag Ruud,
Niet alleen op het werk hield je me scherp, maar ook bij het schrijven van mijn blog. Dank daarvoor! Het blijkt maar weer hoe lastig het is om ingesleten foutief taalgebruik af te leren. Ik heb de taalfouten direct gecorrigeerd.
Groet,
Ben
”waar het om gaat….”
Let maar eens op bij een politicus/politica, wie wordt geinterviewd en met name als de vragen vervelend zijn, of vervelend dreigen te worden voor de geinterviewde:
”waar het om gaat….”’. Daarmee omzeilt de geinterviewde de netelige vraag. En gewoonlijk heeft datgene ”waar het om gaat” niks te maken met de vraag van de interviewer.
Ja, politici zorgen voor een continue stroom irritaal. Hier nog wat voorbeelden.
Het uit drie lettergrepen bestaande ‘natuurlijk’ wordt overgins (ook best irrischaalwaardig) in de regel afgekort (het gesproken woord dan, natuurlijk) tot ‘ntuulk’ of zelfs ‘tuulk’. Waarom ook al die zinloze letters!?
@ Margareth: Echt? ik dacht dat het meestal wordt afgekort tot ‘tuurlijk’. Niet dat dat minder erg is, natuurlijk…
Voor Hans en veel anderen: het gebruik van “met name” wordt vaak toegepast om een verband of relatie te leggen met een voorafgaand onderwerp. In werkelijkheid dient “met name” te worden gebruikt als dit ook daadwerkelijk betrekking heeft op een persoon. Oftewel, gebruik “vooral” als er een verband gelegd wordt naar een onderwerp in plaats van naar een persoon.