Centjes

Pasgeleden was in het nieuws dat het ministerie van Defensie al tientallen jaren de onderhoudskosten betaalt van De Groene Draeck, het houten zeilschip dat koningin Beatrix in 1957 voor haar 18de verjaardag cadeau kreeg van het Nederlandse volk. In alle media verschenen verontwaardigde berichten over deze kwestie.

De verontwaardiging snapte ik niet helemaal, want ons koningshuis bestaat bij gratie van overheidsfinanciering en dat is zacht gezegd al een tijdje het geval. Maar dit punt wil ik laten rusten; waar ik het over wil hebben is het interview dat ik hierover hoorde op Radio 1. De naam van de deskundige die werd gexc3xafnterviewd heb ik helaas niet gehoord, maar deze maakte een vergelijking met het Britse koningshuis, dat in tegenstelling tot het Nederlandse wel eigen inkomsten genereert. Hij formuleerde dat als volgt: "De Britse koningin stelt bijvoorbeeld haar paleis open voor het publiek waardoor er ook centjes binnenkomen."

Centjes? Dat zeg ik tegen mijn 5-jarige dochter als ik het over geld heb. En dan nog zeg ik vaker geld dan centjes. De Britse koningin lijkt ineens een stuk onschuldiger wanneer ze centjes verdient in plaats van geld. Ach gut, die aardige koningin Elisabeth (die tot de rijksten der aarde gerekend mag worden) verdient centjes, zodat het niet zo erg meer is dat het koningshuis het Britse volk jaarlijks miljoenen kost. Gatverdamme, wat een smakeloos excuuswoord is dit zeg.

Net als In het zonnetje is dit verkleinwoordmisbruik van een hele erge soort. Wat mij betreft is deze een 7 waard op de irrischaal.

De reactiemogelijkheid is gesloten