Kent u dat? Sta je nietsvermoedend op een verjaardagsfeestje, word je subiet onpasselijk. Nee, niet van de drank of het eten, maar omdat iemand het nodig vond de kamer binnen te komen met een vrolijk "Hallootjes!". Dan moet ik echt moeite doen om mijn drankje binnen te houden.
De pleger van dit woordmisdrijf, die ik overigens niet kende, trakteerde alle aanwezigen dus op een lief, klein, knus, snoezig hallootje. Aaaaaaaaaaah! Geef je kind van twee een hallootje (en zelfs dan is het huiveringwekkend), maar stop mij dit gruwelijke woord alsjeblieft niet ongevraagd toe. Net als toedeledokie is dit populaire taal van de ergste soort. De eerste persoon die op mijn verjaardag binnenkomt met hallootjes, mag zijn kado inleveren en onmiddellijk rechtsomkeert maken.
Omdat politieke themapartijen tegenwoordig in de mode zijn, is het helemaal niet ondenkbaar dat er naast een Partij voor de Dieren ook een Partij tegen Taalbederf (de PTT) zou kunnen bestaan. Het voornaamste doel van de partij wordt wat mij betreft het onderbrengen van het gebruik van hallootjes in het wetboek van strafrecht. Ik ben mij nog aan het beraden op sancties. Het is wel jammer dat lijfstraffen inmiddels zijn afgeschaft, maar ik denk dat ik sterke argumenten heb om ze voor ultieme woordmisdrijven als deze weer in te voeren.
U begrijpt het al, hallootjes is het tweede woord dat van mij een 10 op de irrischaal krijgt. Bij deesjes.
kado moet wel zijn cadeau, of vindt u dat niet zo’n punt?
Dag Trees,
Daar heeft u wel een goed punt. Cadeau is inderdaad de officixc3xable spelling, maar kado mag volgens de huidige opvattingen ook (zie http://www.onzetaal.nl/advies/kado.php). Het is ook een kwestie van gevoel. Cadeau is naar mijn gevoel wel mooier ja. Waarom ik kado heb geschreven weet ik eigenlijk niet.
Groet,
Ben
Zo vaak ergerde ik me aan het taalgebruik op de tv en radio dat ik tenslotte besloot de positieve kant van irritante woorden te gaan zoeken.
Bijvoorbeeld:
‘hallootje’is een vindingrijke samentrekking van ‘hallo’ en ‘luitjes’(overigens een bijzonder irritant woord.
Maar het helpt niet veel, ergerlijk blijft het.
En wat te denken van het woordje
‘irrischaal’?
Als hallootjes een samentrekking van hallo en luitjes was, dan had ik eerder “halluitjes” verwacht. Dit woord maakt mijn onbehagen echter niet minder.
Het woord irrischaal vind ik vanzelfsprekend zeer creatief, geestig en treffend omdat ik het zelf heb verzonnen!
“Hallootjes”, wat ik zelf nog niet eerder in het Nederlands ben tegengekomen, lijkt mij een directe vertaling van het Duitse “Hallxc3xb6chen” of “Hallxc3xb6le”. Dit misbaksel van een groet komt in Duitsland al langer voor, en moet volgens mij een soort ironie ten uitdrukking brengen. Of inderdaad een lief, klein, snoezig hallootje.
Jammer dat we dit soort taalmisbraaksels nu ook al van onze Oosterburen moeten overnemen.
Zo heeft een vriend van mij de vaste afsluitende uitspraak “Doegie doegie”. Klinkt mij als de tegenpool van “Hallootjes”. Daar moet ik wel bij zeggen dat hij hiermee als DJ de Doegiedoegie-show heeft gestart bij een lokale omroep. Het is zijn lijfspreuk.
Die vriend (Willem Kwak red.) heeft een eigen website met de naam http://www.doegiedoegie.nl
Voegt dit enige irritaal toe aan jouw irriwoordenschat?
Groeten,
Gsorsnoi
Dag Gsorsnoi,
‘Doegie’ heeft mijn lijst ook al gehaald. ‘DoegieDoegie’is bijna dubbel zo irritant.
Laatst werd mijn moeder (gebruikmakend van het ouderenvervoer) opgehaald door een taxichauffeur die ons begroette met: “Goeiedagschotel”. Het moet toch niet gekker worden!
Ik kan het niet laten om te reageren op deze post. Ik woon vlakbij de Nederlandse grens, waar de “Houdoe’s”, “Doei’s” en “Hajje’s” al abnormaal ingeburgerd zijn. Wij hebben hier zelf een eigen dialect maar toch denken mensen dat iets wat van over de grens komt beter is, zo lijkt het wel. Ik hoop dat niemand dit zich persoonlijk opneemt maar ik krijg er de stuipen van.
Roel, je mag van mij de stuipen krijgen. Maar alleen van taalbederf
Ook als het binnen de grenzen blijft zijn de doeis, houdoes en hajje’s behoorlijk irritant. Ik ben wel benieuwd naar welke Vlaamse groeten populair en irritant zijn.
Ik gebruik gewoon “hadd’g” wat van “hadt og” komt; vertaald is dat “Houdt u” en dat is dan weer de afkorting van “houdt u goed”.
“Salxc3xba eh!” wordt ook gebruikt (en komt uit het Frans uiteraard), en de variant “slukes”. Opmerkelijk: hier wordt een afscheidswoordje ook verkleind.
Deze zijn gewoon, alledaags en veelgebruikt. Ik vind alleen dingen die met van TV overneemt stom, maar kan nu direct geen voorbeeld bedenken.
Toen ik in Gent in het ziekenhuis lag werd ik elke ochtend gewekt door de zusters met de vraag en ook begroeting: ca va’tjes? Ik denk dat dit een hele mooie is als zusje van hallootjes!
De mensen van tegenwoordig ergeren zich ook overal aan.Ik zeg toch ook niet tegen u dat uw woord ‘irrischaal’ een ergelijk woord is? Er zijn echt niet veel mensen die de nederlandse taal helemaal goed beheersen, en waarschijnlijk u ook niet.
Groeten,
Marian
U mag gerust zeggen dat u het woord irrischaal een ergerlijk (met een r voor de l) woord vindt. Ik heb overigens nooit beweerd foutloos Nederlands te schrijven of te spreken. Ik vind het wel knap dat u in xc3xa9xc3xa9n reactie een hogere zuurgraad heeft weten te bereiken dan ik in anderhalf jaar bloggen. Kennelijk is de humor volkomen langs u heen gegaan.
Gaat het verder goed met u mevrouw van Dennen?
Ik ken ‘hallootjes’ van een karikaturale maar zeer sympathieke figuur die ik maar twee maal op t.v. heb gezien en die ‘Jean d’Orange’ heette. Hij stelde een zogenaamde Prins van Oranje voor, een eeuw of wat terug, compleet met geaffecteerd stemgeluid, witte pruik en een oranje pak met kuitbroek. Hij reed in een grote oranje Amerikaan in de rondte en ik heb ooit 2 interviews met bekende Nederlanders door hem uitgevoerd gezien en dat deed hij op hilarische wijze. De latere Jean d’Orange die ik nu net op YouTube heb gevonden, en die bij het Land van Ooit schijnt te horen, is vele niveaus lager. Jammer. Ik denk dat de irritatie er behoorlijk door zou kunnen afnemen als je de oorspronkelijke figuur zou zien. Ik vond zijn ‘hallootjes’ net zoiets als ‘dolletjes’ en mag het daarom nog steeds graag bezigen. Met xc3xa9xc3xa9n mondhoek omhoog.
@ Marian: hxc3xa8, gezellig, zo’n zuurpruim in ons midden! Overigens zijn er heel veel mensen die het Nederlands wel goed beheersen (niet foutloos, maar foutloos is bijna geen mens en bovendien wordt dat ook nergens beweerd) maar er zijn er veel meer die er een potje van maken. Dat vinden wij jammer. En daar leest u hier over. Ik vend dat Ben goed en leuk bezig is. Geniet u niet een beetje van zijn blogs (en de reacties erop)? Ik wel hoor. Ik lach me scheel maak zo van mijn irritaties nog wat leuks. Het is beter dat u hier niet meer komt. Daaaag.
@ Ben: mag ik nog een afschuwelijke toevoegen? Mijn collega roept meermalen per dag “toppiejoppie!” Inge de Bruijn is daar volgens mij ooit mee begonnen (ze heeft het in ieder geval – helaas – populair gemaakt. Gelukkig is die populariteit beperkt gebleven tot een select gezelschap). Had ze het maar niet gedaan… Wat vind ik dat een ergelijke uitdrukking!
Verder: doeidoei, dagdag, hoihoi (doegiedoegie slaat werkelijk alles, qua irritant. Die is in enkelvoud al afgrijselijk!!) en alles wat ook maar enigszins een gelijkenis heeft met dit soort dubbele afscheidsuitingen doet mijn tenen ook krommen! We zeggen toch ook niet ‘mxc3xb4ggemxc3xb4gge’, ‘welterustenwelterusten’ of wat dies meer zij?
Maak je liever druk om die vreselijke ver-engelsing van onze taal. Hallootjes is gewoon een Nederlands (mode?)woord en ik stoor me er dan ook niet aan, al gebruik ik het zelf niet. Neem dan van die k**woorden als “updaten” = actualiseren, “human resources” = personeelszaken, die vreselijke Toyota reclame en meer van dat soort Amerikaanse ongein. Dat is honderd keer zo irritant (is de uitdrukking -SPREEK NEDERLANDS- hier bekend?). Maar als je niet tegen spreektaal en modernismen kan en liever “geachte heer” zegt dan hallootjes dan ben je gewoon een “ouwe lul”, ja met een -w-. Vrouwen, jongeren, homoxc2xb4s, negers, alles is ingeburgerd en gelijk. Waarom willen ouderen (35 plus, kuch kuch) zo graag het Nederlands van de jaren xc2xb430, -nou ja, laten we niet overdrijven- jaren xc2xb470 blijven spreken. Kom liever met oplossing tegen dat vreselijke Engels in onze taal dan je bezig te houden met woorden als “halloootjes”.
Kijk, dat had ik nou net nodig: iemand die exact weet wat wel en niet irritant is en me ook nog weet te ontmaskeren als ouwe lul. En ik al die tijd moeite doen om dat te verhullen.
Ik wist trouwens niet dat ver-engelsing bestond. Heb je dan ook dichtbij-engelsing? Als je wat meer stukken op mijn weblog had gelezen dan zou je hebben gezien dat ik herhaaldelijk heb geprotesteerd tegen verengelsing.
@M van R en Ben (niet geheel zeker van de laatste)
Het is toch zeker oude lul? (spreektaal ouwelul)
Want met die z.g. spreektaal heb ik meer moeite (vooral het weglaten van de laatste n) maar er zijn hier vast wel meer voorbeelden van te noemen.
En wat ik nog erger vind: “dag” gebruiken als welkoms woord (of is dit 1 woord?)
Terwijl het toch duidelijk een afscheidswoord is! (goedendag)
Ja, hallootjes is een schrikkelijker germanismus: Hallxc3xb6chen. Laatst hoorde ik in de joodse gemeente in Frankfurt iemand groeten met Schalxc3xb6mchen. Dit was zonder twijfel ironisch bedoeld.
Henk Marks. Als ik iemand goedendag wens, kan ik hem of haar dat ieder gelegeheid wensen. Het heeft nut om iemand s’morgens goedemiddag te wensen. Die middag moet immers nog komen. Ik vind het behoorlijk onzinnig als iemand me om 11.50 u goedemorgen wenst vergezeld van de opmerking ” ja, het kan nog net”. Ik heb dan liever dat ze me een goedemiddag wensen. Die ligt nog volledig voor me. Daar heb ik meer aan.
In 1982 had ik een duitse collega die ook altijd met een vrolijk “halloechen” binnenkwam. Rillingen liepen dan over mijn rug, het gelei door mijn strot. Het was en ik vond hem een uiterst sympathiek figuur. Dus daar kan het niet aan gelegen hebben.
hallootjes allemaal
Wat te denken van ‘hoi’ als je weggaat? Ik woon in Leeuwarden en een normaal ‘tot ziens’ is hier amper meer te vinden. Zelfs winkelpersoneel neemt niet de moeite om correct Nederlands te spreken tegen de klanten. (helaas moet ik toegeven dat ik, na 5 jaar tussen die Friezen gewoond te hebben, zelf ook geneigd ben om ‘hoi’ te zeggen als ik ergens wegga. De kracht van de menigte zullen we maar zeggen).