Hier stoor ik me echt mateloos aan. Mensen die bij ieder bevestigend antwoord roepen: "Absoluut!"
Een kleine dialoog ter illustratie:
"Wat is het lekker weer vandaag he?"
- "Absoluut!"
Hoezo absoluut? Wat is er mis met "Ja", of "Zeker", of "Inderdaad!"? Absoluut suggereert dat er geen hogere waarheid is, die iedere verdere discussie of nuance uitsluit. Dus als je op de bovenstaande vraag "Absoluut!" antwoordt, dan is er werkelijk geen lekkerder weer mogelijk. Dit brengt je onherroepelijk in de problemen als het de volgende dag nxc3xa9t iets lekkerder weer is. Bovendien gaat van absoluut een eigenaardige schijnzekerheid uit, alsof de spreker de twijfel aan zijn eigen uitspraak wil verbloemen.
Nog afschuwelijker is absoluut als stopwoord. Een klein voorbeeld uit de finale van het TV programma Hermans Helden, waarin een aantal koks streden om chefkok te worden van een groot visrestaurant. Tijdens de finale waren er honderden gasten en in verband met de drukte had men voor twee presentatoren gezorgd: een voor binnen in het restaurant en een voor buiten op het terras. De presentatrice binnen had net haar praatje afgerond en riep: "Over naar jou Matthias!". Het beeld schakelde over naar buiten, Matthias kwam in beeld en riep vol overgave: "Absoluut!"
Aaaaaaaaaaahhhhhhh! Afgrijselijk. We gingen dus absoluut over naar Matthias, die zich daarmee verhief tot het centrum van het universum.
Wat mij betreft scoort absoluut dus hoog, maar niet absoluut hoog, op de irrischaal. Ik geef hem een 8.
absoluut
(Of is dat te flauw
)
Het toeval wil dat ik hier zelf een week of wat geleden ook aan zat te denken. Vreemd fenomeen hoor.
Van Dalen geeft de volgende mogelijke betekenissen:
1 niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks relatief
2 volledig, volkomen
3 beslist => stellig
4 geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iem. anders.
In de genoemde voorbeelden zou betekenis 3 niet eens fout zijn.
Het is natuurlijk wel heel irritant.
Onder diezelfde categorie zou ik “natuurlijk” willen plaatsen. Let er maar eens op hoeveel mensen hun gebrek aan kennis proberen te verbloemen door aan elke zin “natuurlijk” toe te te voegen. Het woord lijkt voor de spreker een magische werking te hebben die elke twijfel over de juistheid van zijn uitspraak in xc3xa9xc3xa9n keer van tafel veegt.
Sorry Martijn… (zie laatste zin vorige reactie).
Ik weet niet wat er gaat gebeuren als ik nog xc3xa9en keer de volgende woorden hoor “Helemaal goed” en “Dat gaat helemaal goed komen”.
Nu wist ik al dat het Nederlandse volk kuddedier-neigingen ten toon spreidt, maar deze twee uitspraken worden echt door iedereen klakkeloos overgenomen. O wee, durf eens kritiek te uiten aangaande dit abces in de Nederlandse taal! Mensen lachen je uit, en halen dan schamper de schouders op. Nu zal ik ook heus wel eens fouten maken of nare dingen zeggen, maar wil deze twee zinnen nooit, maar dan ook NOOIT meer horen!!!!! Dank U.
‘Snap je’ is ook zo’n woordcombinatie wat mij enorm kan frusteren. Jeugdigen gebruiken het na elke zin om tijdens een presentatie zelfverzekerd over te komen.
Ook ‘maar ja’aan het eind van de zin hoor je meer dan eens. In mijn ogen zijn dat twijfelaars.
” Absoluut,o.k., dat gaat helemaal goedkomen, we zijn helemaal klaar voor een stukje vakantiebeleving, o.k, o.k, o.k. dan, later !”.
Dit soort taalgebruik is, hoe zal ik het noemen, ook niet erg mijn ding, o.k. !
“Dat wil je niet weten” wordt vaak gebruikt aan het eind van een zin of verhaal om aan te duiden hoe erg iets moet zijn geweest. Het was dan wel zxc3xb3 verschrikkelijk dat mij verzekerd wordt dat ik dat niet wil weten. Bij sommige mensen wordt deze zin vaak (als stopwoord) gebruikt. Zeer irritant. Of komt dit alleen in het zuiden van het land voor?
Zeikerd, jij ergert je echt aan alles he?
Ik erger me aan meer dingen niet dan wel.
Pioniers van het gebruik van ‘Absoluut’ zijn Joop v.d. Ende en Carolien Tensen…