Mensen hebben een hekel aan praten. Het liefst zeggen de meesten niets, maar ze hebben toch een minimum aan communicatie nodig om hun bedoelingen aan anderen kenbaar te maken. Dus als er iets gezegd moet worden, dan proberen velen dat met een zo klein mogelijk aantal ademstoten.
In plaats van het vermoeiend lange Wat zeg je? kun je snel en zonder verlies aan betekenis Huh? of Hxc3xa8? zeggen. Ook het obligate en bijna overbodige Ik probeer even op mijn woorden te komen kan veel compacter als ehhh worden uitgesproken. Dit doet het ook veel beter in herhalingen, want ‘Ik ehhh vind ehh dat ehhh…’ klinkt nog altijd beter dan ‘Ik – ik probeer even op mijn woorden te komen – vind – ik probeer even op mijn woorden te komen – dat – ik probeer even op mijn woorden te komen…’
Een voordeel van dergelijke communicatie is dat het energiezuinig is: met groene communicatie kun je tegenwoordig voor de dag komen. Een zo hoog mogelijke informatiedichtheid inboodschappen spreekt mij ook wel aan, want dit biedt de minste kans opfouten of verwarring: comminicatie dus.
Ik denk niet dat dit soort korte eenwoordsduidingen zoveel aan populariteit hebben gewonnen omdat iedereen groen wil comminiceren, maar omdat men tegenwoordig minder tijd heeft om woorden uit te spreken en steeds luier en onbeleefder wordt. Deze maatschappelijke verschuiving heeft geculmineerd in de geboorte van een nieuwe eenwoordsduiding: Duh!, door velen graag gecombineerd met ja: Ja, duh!
Je spreekt duh niet uit als du (met een u als in mus) maar duhhu, het liefst op een zeurderige toon. Het betekent: ‘Ja, dat is zo overduidelijk, denk je dat ik achterlijk ben?’ Alleen al de gedachte aan het uitspreken van een dergelijk onoverzienbaar lange zin is uitermate vermoeiend. Daar beginnen we niet meer aan.
Als je mij op mijn nummer wilt zetten, vuur op mij dan maar een mooie volzin af in plaats van het beledigend en dom klinkende duh. Krijgt duh een 8 op de irrischaal? Ja, duh!
Ik dacht eigenlijk dat ‘duh’ al veel ouder was (tien jaar al, zo ongeveer)(in Nederland, in ieder geval), maar het blijkt nog ouder:
“It began as an outward expression of a slow-witted cartoon character’s mental processes, as in a 1943 Merrie Melodies movie: “Duh…. Well, he can’t outsmart me,’ cause I’m a moron.”"
http://www.answers.com/topic/duh
Dank voor deze aanvulling Valerie. Zoals zoveel kreten is ook duh een anglicisme. Het wordt alleen vervelend als ik daar iedere keer over blijf klagen, vandaar dat ik voor dit stuk een andere invalshoek heb gekozen.
Ik vind het vooral erg als mensen dat doen die de puberteit al zijn ontgroeid. Het klinkt zo dom!
Ik erger me zeer aan ‘t gebruik van “een iemand”.
Zelfs gerenommeerde journalisten hebben ‘t er over. “Iemand” is een pers.voornaamwoord en daar hoort geen lid of telwoord bij. Zeg dan “mens” of “persoon”.
Ook Jeroen Pauw bakt er niets van op dit gebied. Die heeft ‘t regelmatig over “in alle serieusheid” terwijl dat gewoon “in alle ernst” moet zijn.
Ik erger me vooral aan het veel voorkomend gebruik van het woord als “iedereen”.
Zoals Ben, jij net bij Max vertelt, dat jij je ergert aan dat IEDEREEN tegenwoordig het woord absoluut gebruikt. Dan val ik vast en zeker niet onder “iedereen”, maar ja jij kent ook niet iedereen natuurlijk.
Misschien al eerder genoemd, maar ik kon het zo snel niet vinden op de blog.
Ik erger me vaak aan het gebruik van de woorden heftig en bizar.
Alles is maar zo “heftig!”
Bizar wordt ook overal maar bij gebuikt.
En dan het liefst met txc3xa9 er nog voor en gewoon er achter aan.
“Txc3xa9 bizar gewoon!” (bijv.)
Er wordt in het artikel gesteld dat mensen een hekel hebben aan praten. Ik erger mij maar juist meer aan mensen die simpele dingen nodeloos aankleden met een teveel aan bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden.
Daarnaast is ook het gebruik van zinloze diakritische tekens mij een doorn in het oog. Zoals bijvoorbeeld “txc3xa9″ in plaats van “te”. Dat dient geen enkel doel!
Allicht! kan in sommige gevallen en goede vervanging zijn van Duh!. Ik vind het een mooi woord en kom het af en toe tegen in ondertitels op de Vlaamse tv.
Leuk interviewtje op BNR, allicht dat ik het boekje ga kopen!
@Emerald Sansus: ‘Vanzelfsprekend!’ vind ik nog mooier!
Over afkorten gesproken, wat te denken van programma’s op televisie die zichzelf dwwdd, gtst of onm noemen? Ik kijk weinig tv en begrijp soms niet eens wat voor programma dit zou moeten zijn. Kunnen we Little house on the prairie dan ook niet beter lhotp noemen? Die kreet zou mij eerder aan een sexlijn doen denken dan aan het zo christelijke programma dat het eigenlijk is.
Ben schreef: ‘Ik vind het vooral erg als mensen dat doen die de puberteit al zijn ontgroeid. Het klinkt zo dom!’
Je hebt gelijk, maar juist daarom is ‘dxc3xbbh’ (met opgetrokken lipje!) voor grote lummels een onmisbaar onderdeel der comminicatie. Hoe moet je anders reageren op mensen die je als domme puber bejuffen?
Dat schreef Roelfien dus… dxc3xbbh
Kijk, wat een prachtige verzameling ergeraars hierboven!
Het gebruik van ‘duh-uh!’ geeft je gezicht de kans om zich te ontplooien tot tig aantal gelaatsuidrukkingen, je ogen te laten flipperen, je stem te laten varixc3xabren van nasaal tot zeer diep naargelang het effect dat je wil sorteren en bovendien blijft geen enkele mimische spier onbewogen. Ik blijf protagonist!
Even zeuren, maar moet het in je vierde alinea niet zijn: ‘[...] dit soort korte eenwoordsduidingen [...] heeft [...]‘ ?
Arjan, je hebt gelijk. Ik had dit nog niet opgemerkt.
Ik vind dat woorden niet zoveel uit zouden maken. Ik denk niet dat het de woorden zijn die zo belangrijk zijn, maar het vertrouwen dat je gehoord word.
Ik hoop dat vertrouwen ook geen woord is op de irri lijst.
Taal is voor mij niet zo’n ‘big deal’ behalve dat ik dyslexia heb. I guess it’s personal.
Ik irriteer me een stuk meer aan Dunglish (Dutch-English)
Geloof me, het zijn maar lettertjes die samen woorden en zinnen kunnen zijn. En het kan altijd nog erger.
…Waar gaat dit in vredesnaam over!?
Jeminee, maak je even lekker druk om een veelgebruikt en (in mijn ogen grappig woordje)!
Dit vind ik pas: mega-DUH!!!
is dit niet hetzelfde als ‘Ja, daaag..’
puber hier zegt ook duh
ik erger me er kapot aan
ewa fakka jange check deze lange artikeltje
hier erger ik me dus aan