Zomaar een dinsdagmiddag op het schoolplein. De school gaat uit. Tussen de krioelende kinderen probeer ik mijn dochters te ontwaren. Er dreigt storm. De kinderen zijn druk en schreeuwen.
"Deemiejun! Deemiejun! Wil je bij me spelen?"
- "Nee, ik heb al met Wesley afgesproken, hij heeft smurfen geruild met Jake en nu gaan wij ruilen."
"O, dan vraag ik het wel aan Kimberly."
- "Die moet naar het partijtje van Brooklyn. Winston en Jesse gaan ook."
Ik word oud. Vroeger heetten de kinderen gewoon Frans of Peter. Of Jeroen, Fred of Annemarie.
Damian, Wesley, Jake, Kimberly, Brooklyn, Winston en Jesse kunnen er niets aan doen, maar ik vraag me af wat ouders bezielt om hun kinderen typisch Engelse en Amerikaanse namen te geven. Het is tegenwoordig al bijna normaal, maar ik krijg medelijden met het ventje dat zijn leven lang Damian of Damien moet heten. Ik vind het gewoonweg onnatuurlijk klinken.
In de jaren ’70 was er een trend dat ouders uit protest of andere duistere motieven hun kind rare namen meegaven, zoals Vranc of Knarf in plaats van Frank. Dat paste toen wel in de tijdgeest. De tijdgeest, dat zal het zijn. Vandaag protesteren we bijna nergens meer tegen, we verdienen met zijn allen teveel geld en leven om ons tijdens feestdagen vol te kunnen proppen, flat screens te kopen en luxe vakanties te kunnen hebben. De American way of life, die gaan we steeds meer overnemen. Damian, Kimberly en hun vriendjes zijn daar het product van. Arme zieltjes.
Jesse is een leuk joch, maar bij het horen van zijn naam denk ik: "Jesses, dat is zeker een 7 waard op de irrischaal."
Mijn 3 buurkinderen heten Veron, Yentl en Tjeda.
Jek!!
Tjeda heeft zich tot haar 4e Thea genoemd, het arme kind kon haar eigen naam niet uitspreken.
Een kleine meid die regelmatig bij ons komt voor haar paard heet Destiny…niet het paard dus, maar het meisje heet zo. Echt afgrijselijk, helaas.
Je heet “van den Bemdt”, je krijgt een dochter. Je verzint een leuke naam, waar je kind vast haar hele leven veel plezier zal hebben: je noemt haar “Bente”.
“hallo, ik ben Bente van den Bemdt!”
@ Vinz: Dat vind IK nu gewoon grappig! Bart Barten, Jan Jansen, Bente van der Bemdt. Heerlijk!
@Fanmeel: ik vind het zelf ook grappig, de vraag is alleen of Bente het zo grappig zal vinden. Ook erg op de irritaalschaal: het is natuurlijk al niet zo fijn om “Natasja” te heten, maar het wordt nog een graadje erger als dat vervolgens afgekort wordt tot “Natas”, of zelfs “ons Natas”. Ik krijg er spontaan een natte das van…..
Nog even over Bente:
Bente Groot is ook een bijzondere combinatie
@Ben: Spreek jij uit eigen ervaring?
Of heet jij geen Ben te Groot?
Hahaha! Nee, ik heet Ben van Balen. Inderdaad, die past ook moeiteloos in het rijtje hierboven…
Ik hoorde laatst het verhaal van een familie in Maastricht die hun dochter de nogal Amerikaanse naam Phoebe gaven. De uitspraak werd echter compleet vernederlandst: ['pubxc9x99] dus, in plaats van ['fi:bi].
Nou, het lekker oer hollandse “Christ” is ook niet alles hoor. Moet je een Engelstalige eens vertellen. Dat je Christ bent. Kijken ze je toch aan alsof je niet lekker bent.
Maar ik heb nou zo’n artikel of tien hier gelezen en moet toch het volgende opmerken….
(getiept zoals ik het dacht)
Sow zeg eej. Gaai kendoe eige vet opwinde over ne bietje vrije interpretasie van Neejderlandse taal eej. Sow. Niet te filleme man.
Nouw vroag ik men eige af of de gij dan nie zellef ok un bietje deur het dadde gij adde gij zo veul over proate aan zeike blijf nie over kompt as ne zeikert?
Dag deuZige, ik ben het Brabantse (of is het Limburgse?) dialect niet machtig dus toch maar even een reactie in het Nederlands. Op een weblog over irritatie is het lastig om niet als zeikerd over te komen, ondanks mijn pogingen om het luchtig te brengen. Dus u mag mij een zeikerd vinden, geen probleem. Dat neemt niet weg dat ik veel lol heb in het schrijven. Zolang ik dat nog heb blijf ik lekker doorzeiken
Wow.. don’t get me fout. Ik vind het niet, dat je een zeikert bent, maar vroeg het me af of je daar nog rekening mee houd bij het maken van je blogs. Als je alleen maar over een onderwerp (nederlandistaans)op een negatieve manier praat loop je dat risico natuurlijk. En dat ik het een beetje in het brabantsch typte was natuurlijk om je een reactie te ontlokken.
don’t get me fout??? dat klinkt behoorlijk fout XD. zeg dan gewoon: vang het niet verkeerd op, ofzo.
“vang het niet verkeerd op” klinkt alsnog fout hoor
Vat het niet verkeerd op, is mij geleerd. Of is ‘iets verkeerd opvangen’ gewoon gangbaar?
Net als nu de engelse namen zijn ook ooit de franse en scandinavische namen trend geweest. Kwestie van wennen denk ik dan. Ben zelf altijd wat ongelukkig met namen als Lente en Sterren.
Laatst schalde het door de supermarkt: “HARMONIE! Als je nu niet luistert, ga ik je vasthouden…”
Harmonie en fanfare?
Harmonie en welluidend?
Harmonie?
Hahaha! Harmonie, wat heerlijk grotesk.
Een meisje in de klas van mijn dochter heet Mystique, ook trxc3xa8s irritique.
Over taal gesproken:
In de Sprinter….
http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2007/03/in_de_sprinter_.html
Wat dacht je van Peter Selie? Of Tamara Lisa Buis (ofwel TL Buis). En: mijn moeder had ooit een baas die een dochter kreeg, baas heette wortel. Dochter werd toepasselijk Willie. Je kan je voorstellen, ze heeft haar naam veranderd.
Uit mijn eigen familie: Jaimy, Jeffrey, Joey en Jeany. Pa en ma beginnen ook met een J en geen van allen hebben een tweede naam. Hoezo onpraktisch als er post komt?
Ooh wat een goed idee! Een gehele weblog voor de ware taalpurist! Toevallig dat ik het vandaag tegenkom (via een reactie op Bijzinnen.com), want ik speelde met de gedachte een stukje te schrijven over dit soort (kennelijk gedeelde) ergernissen. De aanleiding was deze: Ik zag in NRC NEXT de aankondiging voor de zomertijd die dit weekend ingaat en eindigD (echt waar!) in oktober 2008. Daarna las ik verder in De heks van Portobello (Paulo Coelho), waar werd geschreven over een extrOvert persoon. Tenenkrommend! Een dikke vette 10 op jouw schaal gemeten.
Er is trouwens ook een vrouw in Nederland die haar dochter Younique heeft genoemd – net als het gelijknamige uitzendbureau (of wat is het?). Het ergste vond ik nog dat ze het ook xc3xa9cht dxc3xa1xc3xa1rvan had! Sjeezus.
Dat is Unique
Oja, inderdaad. Unique.
Nou, een beetje gezeur vind ik dit weblog sowieso. Maar ik zal ook wel eens zeuren en je hebt plezier in het schrijven en ik waardeer een kritische toon. Maar ik vind u wel een beetje ver gaan in dat stukje over ‘vroeger’. Je bent zo oud als je je voelt. Maar als u zo over vroeger praat, voelt u zich dan niet erg oud? Tijden veranderen, niet waar? Namen veranderen ook. ‘Vroeger had je nog kuilen, geen drempels’, citeer ik even uit een reclame. Is verandering niet iets wat we moeten accepteren, want het gebeurt gewoon.
En wat die ouders bezielt?? Zo’n naam is toch gewoon wat anders? (ok, ondertussen niet meer) Dan hoeft die ouders toch niets te bezielen? Gewoon een naam als Frans of Peter.
En dat we met z’n allen steeds meer geld verdienen is ook niet bepaald tegen te houden. Dat is nu eenmaal de werking van onze economie. Er zijn heus niet alleen maar mensen die ‘te veel’ verdienen of de feestdagen zien als excuus zich vol te proppen. Maar dat is weer een andere discussie…
Ten slotte: arme zieltjes? Wie bent u om die kinderen zo neer te zetten, als arme zieltjes? Waarschijnlijk zullen ze er totaal geen last van hebben later en leiden ze gewoon een gelukkig leven. Althans, aan de naam zal het niet liggen…
Dit was de eerste keer dat ik dit weblog las, vanwege de Bloggies. Ergens snap ik wel dat u winnaar bent, we houden nogal van klagen in Nederland…
Dag Mark, als je alles zo letterlijk opvat is de ironie van het stukje volkomen aan je voorbijgegaan. Klagen is niet het doel van mijn weblog, maar kennelijk wordt dit niet door iedereen begrepen.
@mxc3xb6xc3xb6k: Je hebt gelijk. Ik bedoel: ‘Heb jij Sterren geneukt?’ (Ik weet zelf nog niet hoe ik dit precies moet interpreteren…)
Overigens ben ik zelf groot aanhanger van Carai(trema)bische namen. Ongeacht het geslacht van een eventueel toekomstige kind, heb ik twee namen: Yaya en Shenene. Ik geloof dat het van de omstandigheden gaat afhangen welke het wordt…
haha
leuk geschreven
Ik ben het helemaal met je eens! In Nederland gebruik je Nederlandse namen. Punt. Nou heb ik zelf mijn zoontje wel een Engelstalige naam gegeven (Gabriel), maar ik woon dan ook in Amerika! In Nederland had ik hem een leuke, Nederlandse naam gegeven, Bram of Sybren of iets dergelijks.
Ik ben het hier zxc3xb3 niet mee eens.
De reden daarvoor is dat ik het echt moe wordt dat iedereen het hetzelfde heet, al die anne’s, frank’s, pieten, klaasen, Gijsen, laura’s, ben’s, jolanda’s, evelien’s enzo.
Ik ben zeker van plan mijn kinderen later een originele naam te geven, waarschijnlijk amerikaans.
Zelf heb ik ook een originele naam meegekregen, nu ja word het soms wel verkeerd utigesproken maar da’s ook zo verholpen.
Summer, Hope, May en June zou ik mooie namen vinden.
~
Misschien wordt het ook wel nederlands hoor, maar niet de namen die ik zojuist heb opgenoemt, maar dan een echte originele.
Niet dat er in het winkelcentrum gelijk 20 hun hoofd omdraaien.
Zo! Damian is nu definitief van het namenlijstje af. Was toch al niet mijn idee, dankjewel dat me een reden hebt gegeven
Ik vind het ook niks al die Engelse namen. Maar wat is er mis met Jesse? Het is een Friese en een Bijbelse naam, die dan natuurlijk wel gewoon op z’n Nederlands moet worden uitgesproken en niet als ‘Djessie’.
Roelfien, ik had inderdaad het Engelse ‘Djessie’ in gedachten, maar Jesse vind ik ook niet uitblinken in schoonheid, maar dat is een kwestie van smaak. Of miscchien omdat ik niet zo Fries of Bijbels ben.
Wellicht een erg late reactie, maar ik las het stukje nu pas. Trouwens erg leuk weblog.
Maar even over het onderwerp : het kan nog erger. Mijn 2 zoons heb ik namen gegeven uit een van de belangrijkste grondslagen van onze taal: de Statenvertaling: Micha en Joxc3xabl.
Het meest irritante vind ik dat mensen helemaal niet meer weten hoe je deze namen in het Nederlands uitspreekt en ze veelal “Miesja” en “Djoxc3xabl” worden genoemd, dus in het engels..
Hoi Ben, heb je boek natuurlijk gekocht en constateerde tot mijn grote vreugde dat je ook een paar van mijn reacties hebt opgenomen (en dat ‘t een erg leuk boek is, natuurlijk). Ik kon me echter niet voorstellen dat ik had geschreven dat de mensen die ik in mijn reactie hierboven noem de naam van hun dochter uitspreken als “puba” (rijmt op “tuba”!). Gelukkig bleek mijn geheugen beter dan jouw overtypkwaliteiten
. Aangezien ik in ‘t boek geen weerwoord kan geven (heb een reactie met pen onder de andere reacties gezet, maar dat is toch anders!) doe ik ‘t hier alsnog. ['pubxc9x99]. Ofwel “poebuh” (rijmt op ehhh… ja, nergens op dus). Voor de rest een topboek, ik kan niet wachten op deel twee!
TafelDertien, dat is inderdaad fout gegaan. In de tweede druk zullen we die fout herstellen.
Een engelse naam is opzich niet verkeerd alleen de hoeveelheid mensen die hun kinderen engelse namen geven is wel erg ‘toevallig’ nietwaar? Ik zou me er niet zo aan irriteren als niet alles al aan verengelsen onderhevig was in dit land. Waarom geen Tsjechische, Duitse of Hongaarse naam? ook vind ik dat je best wat respect mag hebben voor je moerstaal dus met een gewone Nederlandse naam is niks mis naar mijn mening. Mensen die zeggen dat ze ‘anders’ willen zijn en daarom hun kind een amerikaans enaam geven vind ik absurd. alles is al te veel amerikaans.
Ik vind het zo treurig dat mensen die denken origineel te zijn en hun kind een eaurchi’naile naam willen geven, de plank altijd zo falikant misslaan. Dan gaan ze een Amerikaanse naam op een Nederlandse manier spellen, of nog erger: fonetisch. Ik zeg altijd maar zo als ik namen als Unique en Demyann of erger tegenkom: als je scrabblebordje omvalt betekent het nog niet dat de letters tezamen ook echt een naam vormen.
Blij dat mijn zoons gewoon Kees en Bart heten…. En nee, dat zijn nog geen volwassen kerels, maar gewone Hollandse pubers met een oer-Hollandse naam.
)
(Hoewel ik na de geboorte van Kees toch wel wat negatieve reacties heb gehad
@Annelies: Kees is een topnaam! Staat ook hoog op mijn ‘verlanglijstje’